RTR – Operation Spital: Das Oberengadin in der Krise
Operaziun ospital: L’Engiadin’Ota en la breduglia
Dapi il cumenzament da l’onn stattan l’Ospital Engiadin’Ota e dus centers d’attempads qua senza daners da la vischnanca. Il concurs smanatscha. Quest film dals «Cuntrasts» accumpogna persunas pertutgadas e responsablas durant las emnas decisivas avant la votaziun. Entant ch’i regia grond travasch sin la staziun d’urgenza, resta al team enturn la presidenta da fundaziun, Selina Nicolay, be anc curt temp per persvader la populaziun da ses plan da salvament. Il temp è stgars e quai chaschuna critica. «D’ina politica da tema» discurra l’anteriur cusseglier naziunal da la partida Il Center, Duri Campell. Per intginas pazientas e pazients sco era per il persunal è questa intschertezza turmentanta. Tge ch’ina serrada da l’ospital muntass per el? «La mort», di il pazient da dialisa Marco Dosch. Daspera era l’optimissem grond avant paucs onns: 35 milliuns francs èn vegnids investids en l’ospital. Hai dà en il passà decisiun sbagliadas? Na, di l’anteriur president da fundaziun Christian Brantschen e s’exprima per in’elavuraziun.
Seit Anfang Jahr stehen das Spital Oberengadin und zwei Alterszentren ohne Geld der Gemeinden da. Der Konkurs droht. Dieser «Cuntrasts»-Film begleitet Betroffene und Verantwortliche während der entscheidenden Wochen vor der Abstimmung.
Während auf der Notfallstation Hochbetrieb herrscht, bleibt dem Team rund um die Stiftungspräsidentin Selina Nicolay nur wenig Zeit, die Bevölkerung von ihrem Rettungsplan zu überzeugen. Die Zeit ist knapp – und genau das sorgt für Kritik. Von einer «Politik der Angst» spricht der ehemalige Mitte-Nationalrat Duri Campell.
Für manche Patientinnen und Patienten sowie auch für das Personal ist diese Unsicherheit belastend. Was eine Schliessung des Spitals für ihn bedeuten würde? «Den Tod», sagt der Dialysepatient Marco Dosch.
Dabei war vor wenigen Jahren der Optimismus noch gross: 35 Millionen Franken wurden in das Spital investiert. Gab es in der Vergangenheit Fehlentscheide? Nein, sagt der ehemalige Stiftungspräsident Christian Brantschen – und spricht sich für eine Aufarbeitung aus.